Elke ochtend heb ik hetzelfde ritueel: kast open, staren, kast dicht en toch maar mijn pyjama aanhouden. Oké, dat laatste doe ik niet echt (meestal), maar het scheelt soms niet veel. Mijn kledingkast hangt bomvol en toch sta ik daar elke ochtend met de handen in het haar en het gevoel dat ik niks heb om aan te trekken. Terwijl ik (en dit is het irritante) gewoon weer op mijn oude gewicht zit. Het ligt dus niet aan de maat. Er is iets anders aan de hand met mijn kleding na de zwangerschap.
Het is niet de spiegel. Ik ben het probleem.
Na mijn zwangerschap verwachtte ik dat alles weer normaal zou voelen zodra ik weer in mijn oude kleren paste. Spoiler: dat was niet zo. Die spijkerbroek past prima. Die trui ook. Maar als ik ze aantrek, kijk ik in de spiegel en denk ik: dit klopt niet. Niet omdat ik er slecht uitzie. Maar omdat het niet meer voelt als ik. En toen besefte ik: moeder worden verandert je van binnen. Je bent gewoon een andere versie van jezelf. En die versie heeft blijkbaar een heel andere kledingkast nodig dan wat er nu hangt.
De biologie achter mijn kledingcrisis (hallo matrescence!)
Ik weet dat ik niet de enige ben. Misschien zit jij op dit moment ook wel met je handen in het haar voor je kledingkast, hopend op een acute stijlinspiratie. Dat is ook helemaal niet zo gek. Soms verandert je lichaam na een zwangerschap en past die oude lievelingsbroek simpelweg niet meer. Soms moet het allemaal vooral véél functioneler (lees: vlekbestendig en borstvoedingproof).
Maar bij mij zat het vooral in mijn hoofd. Moeder worden is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in je leven. En nee, dat betekent niet dat je plotseling alleen nog maar in beige joggingbroeken hoeft te lopen, maar er verandert wel écht iets. De wetenschap heeft hier zelfs een mooie term voor: matrescence. Er hoort een hele rits aan biologische en psychische veranderingen bij. Super interessant natuurlijk, maar in de praktijk betekent het ook dat je vriendschappen verschuiven, je prioriteiten op je werk transformeren en de relatie met je vriend/man veranderd.
Kleding helpt je om die nieuwe identiteit een beetje vorm te geven. Vroeger droeg ik het liefst veilig zwart, lekker makkelijk. Maar nu ik mama ben en die droom van dat kneuterige dorpsleven omarm, merk ik dat mijn kast wel wat meer licht, zachtheid en vrolijke kleuren kan gebruiken.
Weg met de somberheid, tijd voor een frisse wind
Ik ben er klaar mee. Klaar met die gefrustreerde ochtenden, klaar met die volle kast die leeg aanvoelt. Daarom begin ik aan wat ik voor mezelf de kledingkast reset noem. Geen dure shopping spree. Geen perfecte Pinterest capsule wardrobe die ik na twee weken toch niet volhoud. Maar een proces van loslaten, mezelf opnieuw leren kennen en gebruiken wat ik al in mijn kast heb hangen.
In de volgende delen neem ik je mee:
- Deel 2: Hoe ik mijn kledingkast volledig uitkleed en declutter
- Deel 3: Mijn stijl opnieuw ontdekken.
- Deel 4: Mijn nieuwe kledingkast: minder, maar fijner
Wil je meelezen? Volg me op Instagram zodat je geen deel mist.
Herken jij dit? Pas jij ook weer in je oude kleren maar voelt het toch niet meer goed? Laat het me weten in de reacties. Ik vermoed dat ik echt niet de enige ben.
