Het leven van een introvert in een extraverte wereld is niet altijd eenvoudig. Een luchtig gesprek met de buurvrouw over koetjes en kalfjes, drukke brainstormsessies in groepen, of feestjes vol sociale interactie… Zucht. Ik ga hier zó slecht op. Hoewel mensen die me alleen in groepen meemaken me vaak als stil of verlegen omschrijven, ben ik dat niet. Ik ga gewoon best lekker op een 1-op-1 connectie. Mijn rustige aard en ongemak in groepen waren me altijd al bekend, maar inmiddels weet ik dat dit gewoon bij me hoort en dat het mijn karakter als introvert tekent.
Ik zou mijzelf het beste kunnen omschrijven als een kat. Het gezegd ‘de kat uit de boom kijken’, komt ook niet voor niets uit de lucht vallen natuurlijk. Ben je te aanwezig, dan verdwijnt de kat snel. Ze doen ook zonder pardon hun eigen ding. Als een kat geen zin heeft in gezelschap, zal hij gewoon een rustige, afgelegen plek zoeken om te relaxen (en je zult hem nooit horen verontschuldigen dat hij liever alleen is). Deze 7 punten zul je ongetwijfeld herkennen als introvert!
1. Je bent stil in groepen
Ik heb heel mijn leven al moeite met grote sociale settingen: brainstormen met een grote groep collega’s, verjaardagsfeesten van een vage kennis, uitgenodigd worden bij mensen die ik niet ken of netwerkborrels. It’s not my thing. Mijn brein schakelt dan gewoon uit. Inmiddels weet ik dat de hersenen van introverten anders werken. Dit is wetenschappelijk onderbouwd, maar in een notendop: binnenkomende informatie reist een langere weg door de hersenen. Dit kan het lastig maken om ter plekke een antwoord of oplossing te bedenken. Je hersenen zijn actiever wanneer je ontspannen bent en dat geldt voor extraverts visa versa. Daarom ben je ook creatiever, win je alle argumenten (in je hoofd vooral) en schrijf je de beste tekst wanneer je alleen bent.
On the fly denken voor introverts is niet vanzelfsprekend. Ik kan nooit goed direct en ad rem reageren. Ik moet er altijd even over nadenken. Soms moet ik erover praten om alle gedachten op een rijtje te kunnen zetten. Ik ben altijd heel erg jaloers geweest op mensen die lekker ad rem kunnen reageren en een scherpe tong hebben. Ik wilde nooit introvert zijn en alle eigenschappen die daar bij horen. Maar hey, onze kracht ligt ergens anders.
2. Je kiest thuis boven uitgaan
Je krijgt al snel de stempel ‘saai’ of ‘huismus’. Vroeger zou ik dat heel vervelend hebben gevonden. Ik voelde me verplicht om mee te doen of dingen te ondernemen. Non-stop had ik het gevoel alsof ik iets miste. Begrijp me niet verkeerd: het is niet alsof ik nooit het huis verlaat. Ik vind het héérlijk om weg te gaan: een weekendje weg, ergens lekker eten, een avondje bij vrienden. Maar niet élk weekend. En vooral met mijn innercircle. Als het aan mij ligt, plan ik nóóit het weekend vol. Zéker niet als je een werkweek erop hebt zitten.
Soms heb je van die buien en dan plan je toch alles vol. Daar kan ik dan erg tegenop zien. Als iemand dan afzegt, hoeft diegene zich NOOIT schuldig te voelen. Spoiler: ik vind het stiekem ontzettend lekker dat je cancelt. Vind jij dat ook? Dan herken je deze dingen ook ongetwijfeld! Er zijn dagen waarop je als introvert gewoon weet dat je thuis moet blijven. Je hebt je sociale batterij opgeladen door een heleboel Netflix-afleveringen te bingen, in huis te rommelen of een boekje uit te lezen. Sorry, not sorry.
3. Je bent vaak diep verzonken in gedachten
Als introvert ben ik als een professionele dromer – diep verzonken in gedachten. Mijn brein werkt als een soort oneindige Netflix-serie, maar dan zonder een ‘volgende aflevering’ knop. Ik kan bijvoorbeeld Pinterest openen, en dan uren verdwalen in mijn gedachten en talloze ideeën. Inmiddels heb ik in mijn hoofd al 47 bedrijven opgestart, ben ik 79 discussies aan het overdoen en heb ik 13 hobby’s. Ik ben super bewust over alles wat ik doe en een tikkeltje een overdenker.
4. Ruzies en brainstormsessies: een introverte nachtmerrie
Herken je dat je soms heel lang kunt doen over het maken van een besluit? Dat komt doordat je je mening wilt baseren op feiten en de juiste overwegingen. Als een kip die op een ei broedt. Ruzies, discussies of brainstormsessies zijn voor mij verschrikkelijk. Ik probeer ze altijd te vermijden. Want ad rem reageren is voor veel introverten lastig. Je kunt hierdoor het gevoel krijgen dat je tekortschiet en trager bent dan anderen. ‘En wat vind jij?’ is voor veel introverten een gevreesde vraag tijdens vergaderingen. Veel introverten willen namelijk zeker weten dat wat ze zeggen, ook klopt. Anders zeggen ze liever niets. De juiste voorbereiding is key.
4. Je observeert veel en leest mensen door hun gedrag
Het klinkt misschien als een gave, maar ik voel altijd feilloos de energie aan van iemand. Op basis hiervan maak je een inschatting hoe mensen zijn en vaak ook of je ze kunt vertrouwen. Als ik iemand niet vertrouw of niet op mijn gemak ben word ik heel stil. Die negativiteit of ongemak kost me zóveel energie en dat vermijd ik liever. Het kost veel tijd om een band op te bouwen met iemand.
5. Hekel aan smalltalk
Smalltalk: geliefd of gevreesd. In mijn geval: mijn favoriete hoofdpijndossier. Ik was altijd zó stikjaloers op mensen die zich als een vis in het water bewogen in nieuwe groepen. Ze zijn iedereens beste vriend. De labrador in elk gezelschap. En zoals bij mij: met een extraverte vriend sta je regelmatig te smalltalken.
Extraverten zijn als radiozenders, altijd in de lucht en klaar om te praten, terwijl introverten meer lijken op WiFi-signalen: stil, onzichtbaar, maar essentieel om de verbinding echt te maken. Daar ligt mijn kracht. Subtiele hints, gezichtsuitdrukkingen en de energie om iemand heen vertellen meer dan duizend woorden. Voorheen voelde ik me incompetent omdat ik niet extraverter, expressiever, spraakzamer of socialer was. Maar zo denk ik inmiddels niet meer. Want als ik mij zo heb gevoeld, hoeveel andere introverten voelen zich dan hetzelfde? Precies.
6. Je hebt als introvert veel alleen-tijd nodig
Voor ons introverten is het alsof we voortdurend proberen om te functioneren in een omgeving die net iets te veel lawaai maakt. Ik vond het lastig om vriendschappen te onderhouden, omdat ik me meestal terugtrek als ik het gevoel heb dat de sociale verplichtingen te veel voor me zijn. Stel je voor dat je in de auto zit met de muziek op vol volume en je moet je focussen om te parkeren of de juiste straat te vinden – dat is hoe het voelt als je overprikkeld raakt. Je kunt niet echt helder nadenken of je concentreren omdat de ruis om je heen overweldigend is. Maar zodra je die muziek een beetje zachter zet en de drukte vermindert, komt je focus weer terug en kun je veel beter functioneren. Zo werkt het ook voor ons: we hebben gewoon wat meer stilte en ruimte nodig om weer op adem te komen en onszelf weer te vinden. Daarom hebben wij veel alleen-tijd nodig om de batterij weer volledig op te laden.
We leven nu eenmaal in een wereld die lijkt te zijn ontworpen voor de constante energie van extraverten. Het kan echt vermoeiend zijn hoe extraverten vaak verwachten dat iedereen zich aanpast aan hun manier van denken en zijn. Ongeveer 22% van de Nederlandse bevolking is introvert, terwijl 54% zich als extravert beschouwt en 24% zich ergens tussenin bevindt. Dus onthoud: je bent nooit alleen!
In hoeveel punten herken jij jezelf als introvert?
Jarenlang vond ik het vervelend als iemand introvert noemde. Maar ik weet nu: het is niets om je voor te schamen. Iedereen heeft een andere handleiding. Van introverts en extraverts tot aan mensen met ADHD, autisme, een burn-out en gestructureerde mensen of workaholics. Iedereen is uniek. Niemand is meer of minder. Het voordeel van weten wie je bent, is dat steeds beter weten wat je nodig hebt en wil.
